Z przodu jest jeszcze kilka drobiazgów, część z nich będziemy mogli zrobić dopiero po odwróceniu karoserii do góry nogami. Ale mamy jeszcze niedokończony temat w nadkolu. Niedaleko od zawieszenia jest otwór - to rura wzmacniająca idąca w poprzek auta. Od niej odchodzi ceownik w stronę tyłu samochodu. On się tu nie kończył...
Tu zbliżenie na całą okolicę.
A tu mamy resztki tego, co zostało z dalszej części tego wzmocnienia. Niedaleko się rozpłaszczało i było przyspawane do nadkola. Fabrycznie robione otwory na gromadzenie tam rdzy pominiemy. Z kawałków grubszej stali wyspawałem kształt, w który wchodzi ten oryginalny profil, a inny kawałek wyciąłem na wymiar wewnętrzny.
O tak to pasuje. Oryginalnie to wzmocnienie ma grubość 2,5mm i z takiej też blachy dorobimy reperaturkę. To jest dość sztywne :).
Maciek zrobił szablon kształtu nadkola.
A po wygięciu blachy na prasie tymi grubymi ścinkami, zaczął to dopasowywać do szablonu.
Po wygięciu lekko to oszlifował.
Potem doszły otwory na spawy.
Pasuje jak oryginał, oczywiście z pominięciem tego otworu, gdzie było najbardziej zardzewiałe.
Złapane spawami w otworkach i wzdłuż łączenia.
Oszlifowane.
Potem pomogłem, bo mnie nosiło i ja coś pospawałem. To jest ta ładniejsza strona :).
Ponieważ jest to jednak solidne wzmocnienie, namówiłem Maćka na zrobienie zastrzału, żeby to nie pękło zmęczeniowo, jeśli naprawdę przenosi jakieś obciążenia. A pewnie przenosi, zważywszy na bliskość zawieszenia. Wspawane zostały takie płytki, również z blachy 2,5mm.
Przod niby gotowy, ale jest w nim jeszcze kilka drobiazgów do zrobienia przed malowaniem.
Pamiętasz blaszki łączące środkowe części z bocznymi? Jeden koniec miały wspawany jeszcze jak byy luzem, ale drugiego nie było jak ścisnąć do spawania. Tu widać otwór na spaw, a Maciek od drugiej strony dociska blaszkę, żeby dobrze przylegała. Jak to robi?
Wywiercił tu malutki otworek i wciska przez niego wiertło.
Dzięki temu może połączyć ostatnie luźne końce.
A od wewnątrz zaspawać te malutkie otworki.
Potem je oczywiście oszlifować.
I to chyba wszystko?
Tak. Można pomalować resztę gołej blachy podkładem reaktywnym.
Od zewnątrz też.
No i teraz to można powiedzieć, że przód gotowy. To całkiem spory etap blacharki jest już za nami.
Tu zbliżenie na całą okolicę.
A tu mamy resztki tego, co zostało z dalszej części tego wzmocnienia. Niedaleko się rozpłaszczało i było przyspawane do nadkola. Fabrycznie robione otwory na gromadzenie tam rdzy pominiemy. Z kawałków grubszej stali wyspawałem kształt, w który wchodzi ten oryginalny profil, a inny kawałek wyciąłem na wymiar wewnętrzny.
O tak to pasuje. Oryginalnie to wzmocnienie ma grubość 2,5mm i z takiej też blachy dorobimy reperaturkę. To jest dość sztywne :).
Maciek zrobił szablon kształtu nadkola.
A po wygięciu blachy na prasie tymi grubymi ścinkami, zaczął to dopasowywać do szablonu.
Po wygięciu lekko to oszlifował.
Potem doszły otwory na spawy.
Pasuje jak oryginał, oczywiście z pominięciem tego otworu, gdzie było najbardziej zardzewiałe.
Złapane spawami w otworkach i wzdłuż łączenia.
Oszlifowane.
Potem pomogłem, bo mnie nosiło i ja coś pospawałem. To jest ta ładniejsza strona :).
Ponieważ jest to jednak solidne wzmocnienie, namówiłem Maćka na zrobienie zastrzału, żeby to nie pękło zmęczeniowo, jeśli naprawdę przenosi jakieś obciążenia. A pewnie przenosi, zważywszy na bliskość zawieszenia. Wspawane zostały takie płytki, również z blachy 2,5mm.
Przod niby gotowy, ale jest w nim jeszcze kilka drobiazgów do zrobienia przed malowaniem.
Pamiętasz blaszki łączące środkowe części z bocznymi? Jeden koniec miały wspawany jeszcze jak byy luzem, ale drugiego nie było jak ścisnąć do spawania. Tu widać otwór na spaw, a Maciek od drugiej strony dociska blaszkę, żeby dobrze przylegała. Jak to robi?
Wywiercił tu malutki otworek i wciska przez niego wiertło.
Dzięki temu może połączyć ostatnie luźne końce.
A od wewnątrz zaspawać te malutkie otworki.
Potem je oczywiście oszlifować.
I to chyba wszystko?
Tak. Można pomalować resztę gołej blachy podkładem reaktywnym.
Od zewnątrz też.
No i teraz to można powiedzieć, że przód gotowy. To całkiem spory etap blacharki jest już za nami.